Met Mariëlle aan de koffie.

Als kind hoorde Marielle hoe haar ouders beneden steevast in onmin verzeilden tijdens bridge. Het heeft haar er meer dan veertig jaar geleden niet van weerhouden een cursus bridge te volgen. Dat was in Oss bij Ben Koops. Zijn uitspraak, “Als je met je vrouw gaat bridgen, moet je van tevoren Welterusten zeggen. Daarna komt het er niet meer van.” is haar altijd bijgebleven.

Een paar jaar later realiseerde Marielle zich dat er kader nodig is bij het bridgespel en gaf ze zich op voor de opleiding tot wedstrijdleider. De rol van arbiter is haar op het lijf geschreven. Naast elementaire kennis omtrent de regels, is ze duidelijk en heeft ze overwicht. Het komt voor dat ze als zodanig met een gecompliceerde situatie te maken krijgt en het probleem even moet parkeren om het  later met anderen te analyseren. Ook werd ze er eens bij geroepen, omdat er twee Ruiten Azen in het spel bleken te zitten.

Tot aan haar pensionering heeft Mariëlle als fysiotherapeut gewerkt, jarenlang met een eigen praktijk. Na haar scheiding werkte ze in Veghel. Ze heeft de band die ze met cliënten deelde gedurende  hun therapie als zinvol ervaren. Het gebeurt nog dat ze een zwangerschapsverlof vervangt.

Haar zoon woont met zijn vriendin in Gemert. Haar dochter met haar gezin op Curaçao. Ze mist  vooral de nabijheid van de twee kleintjes. Ze troost zich met haar lieve, gehoorzame hond en met haar paard. Het paard staat gestald op een zorgboerderij, waar altijd een gemoedelijke sfeer heerst.

De afgelopen jaren wisselde ze nogal eens van bridgepartner. Maar dertig jaar lang heeft ze met wederzijdse voldoening met dezelfde partner gespeeld.  Tot haar partner en vriendin door dementie geveld werd. 

Afscheid nemen hoort bij het leven, ook bij bridge.

Gloria